Papatya Tarlası

PAPATYA TARLASI
Papatya tarlası… Bir papatya tarlası düşün… İlkbahar ayı… Ve sen, onun yanından geçen yolda yürüyorsun…ve o papatya tarlasında bir papatya dikkatini çeker… binlercesinden birisidir ama sen onun yanına gidersin … onda seni çeken bir şeyler vardır…o papatyayı olduğu yerden koparırsın…sadece senin olsun istersin,sadece senin… öleceğini düşünmeden… ve gidersin o tarladan… içindeki şiddetin durduramadığı bir bencillik ama bir o kadar güzel ve hapsedici…işte bu TUTKU
Yine o tarlanın kenarındaki yolda yürüyorsundur…yine milyonlarcası arasından bir tanesi seni çeker… yaklaşırsın, yanına gidersin o papatyanın… gözlerin başkasını görmez olur o an.onun için her şeyi yapmak istersin…dokunmak istersin, dokunamazsın,orda onunla ölmek istersin.ama birden hafif bir rüzgar eser ve bir başka güzel çiçek kokusu gelir burnuna… dayanamazsın onun kokusuna…unutturur her şeyi bir anda…ve o kokunun geldiği yöne gidersin…o papatya orada kalmıştır,yüreğinin bir kenarında…paylaşılmamıştır bir çok şey… unutulmaz belki ama geri de dönülmez ona… işte bu AŞK

Yine o yoldasın… papatya tarlasının yanından geçersin… ve yine bir papatya … milyonlarcasının içinde seni çeker… gidersin yanına…orada kalırsın…hiç ölmesin diye her şeyi yaparsın… tüm gücünle onunla olmak istersin… oradan seni koparacak hiçbir güç olmadığına inanırsın… ve orada onunla ölene kadar birlikte kalırsın… işte bu da SEVGİİİİ