HAYATTA KARARLAR BIRER KİBRİTTİR.

HAYATTA KARARLAR BIRER K��BR��TT��R.
Adamin biri ;bilge bir kralin yanina gider. Kralim, hayatta ozgurluk var midir ? diye sorar. Kral, '' elbette '' der , ''kac bacagin var senin ? ''Adam soruya sasirarak '' Iki efendim '' der. Kral, '' Pekala, tek bacaginin ustunde durabilir misin? ''Adam, '' Elbette '' diye cevap verir. Kral, '' O halde hangi bacaginin ustunde duracagina karar ver. ''Adam biraz dusunur ve sol bacagi ustunde durmaya karar verir. '' Tamam'' der kral. '' simdi de oteki bacagini kaldir.'' Adam sasirir. '' Bu imkansiz kralim '' der. '' Gordun mu ? ''der kral. '' ozgurluk budur. Sadece ilk karari almakta ozgursun ondan sonrasinda degil.'' Tiziano Terzani' nin '' Atlikarincada Bir Tur Daha '' adli kitabinda okudugum bu kucuk oyku, yillardir tartisilan ozgurluk kavrami uzerinde birkez daha dusunmeme yol acti.
Hayat gercekten boyleydi. Ilk karari aliyordun ve gerisi o ilk karara bagli olarak gerceklesiyordu. Hayat hata Kabul etmiyordu. Ilk kararin dogru ise isler yolunda gidiyordu. AMA eger yanlis karar aldiysan, hersey zincirleme
yanlis gidiyordu...
Mesela meslegini secerken...Hasbelkader, iyi dusunmeden, yeteneklerinin
farkinda olmaksizin bir meslek sectiginde; omur boyu isini zorla yapmaya mahkum oluyordun.. Isinin basindayken, baska bir is yapmayi ozluyordun.. Ama biliyordun ki ; ozgurlugunu kullanmis ilk karari vermistin. Ve yeniden baslama cesaretin yoktu.. Bazi insanlar vardi hayatta.. Herseyi ardlarinda birakip, yeniden baslayacak kadar cesurlardi. Ama sen onlardan biri olamiyordun. Bunca emek bunca calismayi sanki copmus gibi bir cirpida
ativeremiyordun. . Oysa gozardi ettigin birsey vardi. Hayat cok kisaydi.. Ve mutsuz oldugun islerle zaman oldurmek,ayni zamanda ruhunu oldurmekle es alamliydi.. Evlilik konusunda da iyi karar vermek gerekiyordu. Yanlis bir karar ayni evde yasayan iki dusman yaratabilirdi. Ask zorunluluga donusebilir, hayatini cehenneme cevirebilirdi.
Ilk karari aliyordun, bu konuda ozgurdun. Ama devaminda senin kararina bagli olmayan pek cok sey gerceklesiyordu. Hayat kararlardan ibaretti ve kararlar birer kibritti. Dogru yerde ateslediginde seni isitacak ates,corbani kaynatacak ates oluyordu. Yanlis yerde atesledigin vakit ise, icinde
bulundugun evle birlikte seni de yakiyordu. Hayat oyle basite alinacak oyun degildi..Oyunun kurallarini bilmen ve ona gore oynaman gerekiyordu. Ama cogu zaman oyunun kurallarini bilmek yetmiyordu.cok daha onemli olan baska bir sey vardi.KENDINI BILMEK..Ne istedigini, neyin seni mutlu edecegini Ve kim oldugunu,neler yapabilecegini bilmek
zorundaydin. Ancak o zaman dogru kararlar veriyor ve mutlu bir
hayata sahip oluyordun. Ve kararlar birer kibritti...Ya kendini yakiyordun
ya da isitiyordun. .....